ارديبهشت 97

دخترك ما به مدرسه مي رود و روزهاي پاياني سال تحصيل را مي گذراند.....كمي خسته شده.....هر روز صبح زود بيدار شدن براي مدرسه ......كلاس زبان و كلاس موسيقي خسته اش كرده

ولي از نظر معلمش جزو دانش آموزان برتر شناخته شده......امسال هم فارسي هم انگليسي هم رياضي به يكباره وارد ذهنش شده و كلي سواد دار شده ماشالله.....تفريحشون كم بوده ولي من خودم اين ور سال مي برمش زمين اسكيت پارك گفتگو .......خودش اونجا تمرين مي كنه.........دوچرخه سواري هم داره تمرين مي كنه

خلاصه سرمون حسابي شلوغه.......

اما از خودمون بگم كه اين روزا گروني طلا و دلار و خونه و ماشين به يكباره از يك سو و بيكاري جوونا همه رو به چالش انداخته.....

چالش ذهني من اين روزا اينه كه آيا اشتباه كرده ام كه تا به حال با دلايل متعدد مهاجرت نكردم.....هميشه با خودم مي گفتم دنيا دو روزه و به دوري از خانه و خانواده نمي ارزه.....فرهنگشون رو نمي تونم تحمل كنم و اينا

اما الان خيلي دل نگرانم.....خيلي خيلي.....ته دلم سپردم به خدا ولي بايد يه حركتي بكنم......

امسال موسيقي رو كه يكي از آرزوهام بود شروع كردم......زبان رو هم بايد شروع كنم فكر كنم......شايد بايد دل به سفر سپرد.....

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۷ ساعت 9:47 توسط somaie |